Dziś gromadzimy się w ciszy i zadumie, aby uczcić Dzień Pamięci — dzień, w którym wspominamy tych, którzy budowali nasze królestwo swoją odwagą, poświęceniem i niezłomną wiarą w przyszłość. To chwila, w której przeszłość przemawia do nas nie przez kamienne pomniki, lecz przez pamięć żyjącą w naszych sercach.
Rothenburg od wieków pozostaje symbolem wytrwałości. Nasze mury przetrwały wojny, pożary i burze dziejów. Pokolenia mieszkańców chroniły to królestwo nie tylko mieczem, ale także pracą, honorem i jednością. Pamiętamy tych, którzy oddali życie, by następne pokolenia mogły żyć w pokoju. Pamiętamy rodziny, które odbudowywały nasze miasta po czasach cierpienia. Pamiętamy wszystkich, których imiona mogły zostać zapomniane przez historię, lecz nigdy przez Rothenburg.
Dzień Pamięci nie jest jednak wyłącznie spojrzeniem w przeszłość. To również zobowiązanie wobec przyszłości. Naród, który pamięta swoje korzenie, potrafi odnaleźć siłę nawet w najtrudniejszych chwilach. Dlatego dziś wzywam każdego obywatela naszego królestwa, aby pielęgnował wartości, które przekazali nam nasi przodkowie — szacunek, odwagę, solidarność i odpowiedzialność za drugiego człowieka.
Niech pamięć o minionych pokoleniach będzie dla nas światłem prowadzącym przez współczesne wyzwania. Niech przypomina nam, że wielkość Rothenburga nie tkwi jedynie w jego historii, lecz przede wszystkim w ludziach, którzy każdego dnia tworzą jego przyszłość.
W imieniu Korony składam dziś hołd wszystkim bohaterom naszego królestwa — znanym i nieznanym. Ich dziedzictwo trwa w każdym kamieniu naszych ulic, w każdym dźwięku dzwonów i w każdym sercu, które bije dla Rothenburga.
Niech pamięć trwa wiecznie.
